Artikelen

Op deze pagina worden ingezonden artikelen/brieven geplaatst die betrekking hebben op het park. Heeft u wat te vertellen, vragen of zomaar een opmerking? Dan kun u deze ten alle tijden opsturen. Mailen kan naar info@parkhuistekinderdijk.nl 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Najaar 2006

Paddestoelen
Door: Cor Veen

Door het wisselvallige weer dan weer droog en warm, dan weer vochtig zijn er een aantal soorten paddestoelen te bewonderen in het Park Huis te Kinderdijk.

De bezoekers van het park wil ik aanraden neem een spiegeltje mee, zodat je de paddestoelen ook van onderen kan bekijken.

Leefomgeving

Na de zomer komt vaak vochtige en natte herfst. Afgevallen bladeren van de bomen zijn daardoor ook door en door nat en vormen een goede leefomgeving (een goed milieu) voor veel organismen zoals schimmels, bacteriën wormen en pissebedden. Zij leven in de strooisellaag van bos, park en tuin.

Paddestoelen leven van bladeren, takjes, uitwerpselen, ja, zelfs van dode dieren. Ook kleine dieren, die in de grond leven, verteren vele kilo’s bladeren en hout.

Mineralen

Paddestoel en de vele soorten bodemdieren, ook wel afvaleters genoemd, verwerken het dode hout tot goed bruikbare stoffen voor planten. Er vindt een afbraak plaats tot mineralen zoals fosfor, klak, kalium en stikstof.

Kringloop

Als het blad in het bos, park of tuin zou blijven liggen, zou dit na jaren een meters dikke laag vormen. De paddestoel vormt een belangrijke schakel in de kringloop van de natuur. Het levende hout dankt zijn bestaan aan het dode hout.

Park

Hoe warmer de maanden september en oktober zijn, hoe groter de verscheidenheid paddestoelen in het park. De bekendste paddestoel is het eekhoorntjesbrood, daar blijft het vlees wit en de hoed is bruin.

Organische stoffen

Een plant maakt anorganische stoffen (koolzuurgas, water en minerale) en organische stoffen (zetmeel en suiker). Uit de organische stoffen zijn planten en dieren opgebouwd. Daarna vlgt de afbraak en omzetting van organische naar anorganische stoffen door bacteriën, schimmels, enz. Al het afval in de natuur wordt weer gebruikt voor de vorming van nieuwe voedingsstoffen voor de plant, een kringloop dus.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Najaar 2006

Symbool van wijsheid: de uil
Door: Cor Veen

Uilen staan in ons land al eeuwen in de belangstelling. Dat is niet zo verwonderlijk, want ze komen voor in de bossen, stadsparken en tuinen. Ze vallen onmiddellijk op door hun statige houding. Uilen vormen in de vogelwereld een aparte groep. Wij mensen denken wel eens dat het voor een uil gemakkelijk is om aan zijn voedsel te komen. Ga er maar eens van uit om een nachtelijk leven te leiden, zeker als dan voor de kost ook nog gejaagd moet worden. Een uil kan het zich niet veroorloven zijn prooi al te vaak mis te grijpen. Dat hij toch een muis vangt, dankt de uil aan z’n speciale uitrusting.

Geluidloos vliegen

De uil kan als het ware geluidloos vliegen, waardoor de prooi hem de meeste keren te laat ontdekt. Wat heel interessant is bij de uil is dat de veren met een laagje heel fijn dons zijn bedekt. De poten met scherpe klauwen zijn ook met veren bekleed. Met zijn Kromme snavel kan hij zijn prooi goed vasthouden en snel doden. Wat zo mooi is bij de uil: hij kan zijn tenen ver uitspreiden, waardoor hij zijn prooi stevig vast kan pakken.

Het gehoor

De oren zijn zo groot, dat ze bijna de hele zijkant van de kop in beslag nemen. Van die oren zien wij niets omdat ze onder de veren verscholen zitten. Het gehoor van de uil is uitstekend en dat is een goed hulp bij het jagen in het donker.

De ogen en schutskleur

De ogen van de uil zijn zogoed, dat hij in het donker bijna net zo goed ziet als andere vogels overdag. Uilen hebben over het algemeen een goede schutskleur en dat komt goed gelegen, want ook uilen (om zo maar eens te zeggen) hebben hun vijanden. De plek waar uilen graag zitten noemen we een roestplaats.

Herkenning

Bosuilen komen in een grijze en een bruine kleurslag voor. Gewicht ca. 500 gram het vrouwtje is meestal groter en zwaarder dan het mannetje.

Voeding bosuil

Zijn voedsel bestaat hoofdzakelijk uit kleine zoogdieren tot de grootte van een rat en vogels tot ongeveer de grootte van een duif. Bovendien vangt hij ook kikkers en hagedissen, nu en dan zelfs vissen en voorst grote insecten en regenwormen.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

28 mei 2006

De wondere wereld van de amfibieën
Door: Cor Veen

Naar aanleiding van de aanleg van een amfibieënpoel in het Park ‘Huis te Kinderdijk’ in de zomer van 2006.

Inleiding

Amfibieën zijn gewervelde dieren die met een zachte, ongeschubde huid, welke vochtig gehouden moet worden. De meeste amfibieën zijn niet in staat ver van het water weg te gaan of van een vochtig gebied.

Aparte manier van leven

Amfibieën zijn diere, zoals de naam al aangeeft, die zowel in het water als op het land leven. De in ons land voorkomende amfibieën zijn kikker, padden, salamanders, bruine kikker, boomkikker, gewone pad, rugstreeppad, knoflookpad, kleine watersalamander en kamsalamander.

Een poel

De poel in het park vormt dan samen met de omringende sloten, het voortplantingsgebied van amfibieën. De paring en de eiafzet vinden plaats in het water. De larven van onder andere kikkervisjes groeien op in het water van de poel. Ze verblijven daar gedurende het eerste jaar en voeden zich voornamelijk met algen en plantendelen. Pas na de gedaantewisseling tot volwassen exemplaar leven amfibieën vooral op het land. Daar voeden ze zich uitsluitend net dierlijk voedsel zoals insecten, slakken, vliegen en wormen.

In de winter houden de amfibieën een rustperiode op vorstvrije plaatsen op het land of in de modder van de aanwezige poel.

Geschikte plaatsen

Belangrijk is ook bij het graven van een nieuwe poel dat het grootste deel door de zon kan worden beschenen. Het water wordt dan sneller opgewarmd, zodat de eieren en larven van de amfibieën zich kunnen ontwikkelen.

Het spreekt vanzelf dat het water op de nieuwe plek schoon. Het beste is als de beplantingen, waarin de dieren voedsel en beschutting kunnen vinden, aan de noordkant van de poel komt te liggen. DE eventuele houtwallen en ruigten die in de nabijheid van de poel liggen, vormen een deel van de landbiotoop en stellen de amfibieën in staat zich te verplaatsen naar de nadere slootjes in de omgeving.

Een leuke bijkomstigheid is dat libellen, schrijvertjes, slakjes, watertorren en een aantal soorten vogels ook de poel komen bezoeken.

Vraag

Wie van u heeft wel eens de ringslang waargenomen in het park? De ringslang is voor de mens absoluut ongevaarlijk. Waarnemingen kunnen gestuurd worden naar waarnemingen@parkhuistekinderdijk.nl

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------


©2010 www.parkhuistekinderdijk.nl